Physical Address
304 North Cardinal St.
Dorchester Center, MA 02124
Physical Address
304 North Cardinal St.
Dorchester Center, MA 02124

Gekon Williamsa (Lygodactylus williamsi) to jeden z najbardziej fascynujących gatunków jaszczurek utrzymywanych w terrariach. Znany ze swojego intensywnego, turkusowego ubarwienia samców, ten niewielki gekon z Tanzanii przyciąga uwagę miłośników egzotycznych zwierząt na całym świecie. Niestety, jest to gatunek krytycznie zagrożony wyginięciem, którego naturalna populacja drastycznie maleje [1]. W tym artykule przedstawimy kompleksowe informacje na temat wymagań hodowlanych gekona Williamsa, które pomogą zapewnić tym wyjątkowym jaszczurkom odpowiednie warunki w niewoli.
Gekon Williamsa to niewielka jaszczurka, osiągająca zaledwie 8-10 cm długości całkowitej (wliczając ogon) [2]. Gatunek ten charakteryzuje się wyraźnym dymorfizmem płciowym. Dorosłe samce posiadają intensywne, turkusowe ubarwienie ciała, czarne gardło oraz pomarańczową stronę brzuszną. Na głowie samca widoczne są charakterystyczne czarne pręgi biegnące od pyska ku oczom i za oczami. Samice są mniejsze od samców i mają zielono-brązowe ubarwienie, bez intensywnego błękitu [3].
Podobnie jak inne gekony, Lygodactylus williamsi posiada specjalne przylgi na palcach, które umożliwiają mu poruszanie się po gładkich, pionowych powierzchniach. W przypadku zagrożenia, gekon Williamsa ma zdolność autotomii – odrzucenia ogona, który później ulega regeneracji, choć zwykle nie osiąga już pierwotnej długości i wyglądu [4].
Gekon Williamsa jest gatunkiem endemicznym o wyjątkowo ograniczonym obszarze występowania. W naturze spotykany jest wyłącznie w Tanzanii, w rezerwatach leśnych Kimboza i Ruvu. Całkowity obszar występowania tego gatunku to zaledwie około 8 km² [5]. Są to typowe lasy tropikalne, charakteryzujące się wysoką wilgotnością przez cały rok i temperaturami wahającymi się od 23°C do 28°C.
W swoim naturalnym środowisku gekony Williamsa prowadzą nadrzewny tryb życia, zamieszkując głównie drzewa z gatunku Pandanus rabaiensis. Rozchodzące się na wszystkie strony liście tej rośliny stanowią terytorium dorosłego samca i jednej lub kilku samic, bądź są zajmowane przez grupę młodych osobników [6].
Ze względu na niewielkie rozmiary gekona Williamsa, nie wymaga on dużego terrarium. Dla pary tych jaszczurek wystarczające będzie terrarium o wymiarach 40x30x40 cm (długość x szerokość x wysokość) [7]. Dla haremu (1 samiec i 2-3 samice) zaleca się nieco większe terrarium, o wymiarach około 45x30x60 cm.
Terrarium dla gekona Williamsa powinno być urządzone w sposób naśladujący jego naturalne środowisko. Oto najważniejsze elementy wyposażenia:
Warto umieścić w centralnej części zbiornika odsłoniętą grzędę (np. lianę lub masywny konar). Samiec dominujący potrzebuje takiego punktu, aby prezentować się pozostałym członkom grupy, co umożliwi obserwację fascynujących zachowań godowych [10].
Odpowiednia temperatura jest kluczowa dla zdrowia i prawidłowego funkcjonowania gekona Williamsa. W terrarium należy zapewnić następujące warunki temperaturowe [11]:
Ważne jest, aby nie przekraczać zalecanych temperatur, szczególnie w punkcie grzewczym, gdyż może to prowadzić do przegrzania i śmierci jaszczurek. Zaleca się stosowanie termostatów do kontroli temperatury oraz termometrów do jej monitorowania [12].
Gekon Williamsa pochodzi z wilgotnych lasów tropikalnych, dlatego w terrarium należy utrzymywać wilgotność na poziomie 60-80% [13]. Aby to osiągnąć, terrarium powinno być regularnie zraszane:
Regularne zraszanie nie tylko pomaga utrzymać odpowiedni poziom wilgotności, ale również stwarza swoisty mikroklimat oraz pozwala gekonom na zaspokojenie pragnienia, gdyż piją one wodę z kropel osadzających się na liściach i ścianach terrarium [14].
Oświetlenie terrarium powinno być włączone przez 12 godzin dziennie, symulując naturalny cykl dnia i nocy. Dla gekona Williamsa niezbędne jest zapewnienie światła UVB na poziomie 5%, które powinno być dostępne przez cały okres aktywności dziennej [15]. Światło UVB jest niezwykle ważne dla jaszczurek o dziennej aktywności, gdyż:
Wszystkie źródła światła, w tym lampy UVB, należy zabezpieczyć przed bezpośrednim dostępem jaszczurek, aby uniknąć poparzeń [16].
W naturze dieta gekona Williamsa jest zróżnicowana i składa się zarówno z owadów, jak i materiału roślinnego. Jaszczurki te często zlizują nektar i pyłek z kwiatów, zjadając przy okazji małe owady znajdujące się w kielichach kwiatowych. Żywią się również przejrzałymi owocami, które stanowią miejsce żerowania drobnych muchówek [17].
W warunkach hodowlanych należy zapewnić gekonom Williamsa urozmaiconą dietę, składającą się z:
Każdy posiłek złożony z owadów musi być suplementowany wapniem. Preparaty witaminowo-mineralne należy stosować najwyżej raz w tygodniu, aby uniknąć przedawkowania [18].
Z owoców doskonale sprawdzą się zmiksowane:
Te owoce mają najkorzystniejszy stosunek wapnia do fosforu (Ca:P). Można również podawać morele, brzoskwinie, banany, truskawki, maliny i jagody [19].
W karmieniu można także zastosować specjalną karmę dla dziennych gekonów, taką jak „Repashy Superfoods Day Gecko”, która zawiera zbilansowaną mieszankę składników odżywczych [20].
Młode gekony Williamsa powinny być karmione codziennie, natomiast dorosłe osobniki co drugi dzień. Ważne jest, aby nie przekarmiać zwierząt, gdyż może to prowadzić do otyłości i problemów zdrowotnych [21].
Dojrzałość płciową gekony Williamsa osiągają w wieku około 7-8 miesięcy. Samce uzyskują wtedy charakterystyczne, niebieskie ubarwienie. Samice powinny mieć co najmniej 9 miesięcy przed dopuszczeniem do rozrodu, gdyż zbyt wczesne rozmnażanie może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych [22].
Gody są łatwe do zaobserwowania. Samiec prezentuje swoje intensywne ubarwienie na centralnej grzędzie i wykonuje charakterystyczne ruchy głową oraz nadyma podgardle. Samice gotowe do zapłodnienia podchodzą wówczas do samca i dochodzi do kopulacji [23].
Samica znosi najczęściej 2 (rzadziej jedno) jaja, które przykleja w ukrytym miejscu zabezpieczonym przed bezpośrednim zalaniem wodą. Jeżeli nie znajdzie odpowiedniej kryjówki, może znieść jaja bezpośrednio na podłożu lub roślinach w terrarium, co najczęściej kończy się obumarciem jaj [24].
Dlatego ważne jest zapewnienie odpowiednich kryjówek lęgowych w postaci:
Inkubacja jaj trwa 70-90 dni w temperaturze 25-27°C. Po tym czasie młode osobniki wykluwają się i rozchodzą po terrarium [25].
Młode gekony po wykluciu są bardzo małe i mogą przecisnąć się przez wszelkie szczeliny w terrarium, dlatego konieczne jest odpowiednie zabezpieczenie wszelkich możliwych dróg ucieczki. Zaleca się przeniesienie jaj lub młodych do oddzielnego zbiornika, aby uniknąć stresu i zwiększonej konkurencji pokarmowej między jaszczurkami [26].
Młode gekony Williamsa są bardzo żarłoczne i rosną szybko. Już po kilku miesiącach można przenieść je do zbiornika biotopowego razem z osobnikami dorosłymi. Należy jednak pamiętać o odpowiedzialnym łączeniu poszczególnych okazów, aby uniknąć chowu wsobnego i agresji pomiędzy samcami [27].
Gekony Williamsa, podobnie jak inne gady, mogą cierpieć na różne schorzenia. Najczęstsze problemy zdrowotne to:
Osobniki pochodzące z odłowu często są nosicielami zarówno endo- jak i ektopasożytów. Po zakupie gekona należy przeprowadzić badania kału na obecność pasożytów wewnętrznych oraz sprawdzić, czy skóra jest wolna od roztoczy [28].
Wynika z niedoboru wapnia i/lub witaminy D3. Objawia się deformacjami kośćca, drżeniem kończyn, trudnościami w poruszaniu się. Aby zapobiec MBD, należy stosować suplementację wapniem oraz zapewnić odpowiednie oświetlenie UVB [29].
Przy zbyt niskiej wilgotności mogą wystąpić trudności ze zrzucaniem starej skóry, szczególnie na palcach i ogonie. Może to prowadzić do martwicy tkanek i infekcji wtórnych [30].
Spowodowane najczęściej przez zbyt niską temperaturę lub przeciągi. Objawiają się trudnościami w oddychaniu, wydzieliną z nosa i oczu, apatią [31].
W przypadku zauważenia jakichkolwiek niepokojących objawów, należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem weterynarii specjalizującym się w gadach. Regularne kontrole weterynaryjne są zalecane dla wszystkich gadów utrzymywanych w niewoli [32].
Gekon Williamsa jest gatunkiem krytycznie zagrożonym wyginięciem w swoim naturalnym środowisku. Główne zagrożenia to:
Gatunek ten został wpisany do Załącznika I Konwencji o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem (CITES), co oznacza, że międzynarodowy handel tymi zwierzętami jest zabroniony, z wyjątkiem szczególnych okoliczności [33].
Jako odpowiedzialni hodowcy, powinniśmy nabywać wyłącznie osobniki pochodzące z legalnej hodowli w niewoli, posiadające odpowiednie dokumenty. Rozmnażanie gekonów Williamsa w niewoli przyczynia się do zachowania tego gatunku i zmniejsza presję na dzikie populacje [34].
Gekon Williamsa nie jest zalecany dla początkujących hodowców z kilku powodów. Po pierwsze, jest to gatunek wymagający specyficznych warunków hodowlanych, szczególnie pod względem temperatury, wilgotności i oświetlenia. Po drugie, jako gatunek zagrożony wymarciem, wymaga odpowiedzialnego podejścia do hodowli i rozmnażania. Po trzecie, ze względu na niewielkie rozmiary i zwinność, gekony te są trudne w obsłudze i łatwo mogą uciec lub ulec zranieniu podczas nieumiejętnego chwytania. Lepszym wyborem dla początkujących będą bardziej odporne i łatwiejsze w utrzymaniu gatunki, takie jak gekon lamparci czy gekon orzęsiony [35].
Rozpoznanie płci u młodych gekonów Williamsa może być trudne, gdyż dymorfizm płciowy staje się wyraźny dopiero w wieku około 6-7 miesięcy, gdy samce zaczynają przybierać charakterystyczne niebieskie ubarwienie. U dojrzałych osobników różnice są bardzo wyraźne: samce mają intensywne turkusowe ubarwienie, czarne gardło i pomarańczową stronę brzuszną, podczas gdy samice są zielono-brązowe. U dojrzałych samców widoczne są również wybrzuszenia u podstawy ogona (bulgi hemipenialne) oraz wyraźnie zaznaczone pory preanalne ułożone w kształt litery V. U samic pory te są mniej widoczne lub mogą nie występować wcale [36].
Regularne czyszczenie terrarium jest kluczowe dla zdrowia gekonów Williamsa. Codziennie należy usuwać odchody i resztki pokarmu. Raz w tygodniu warto wyczyścić i wymienić wodę w pojemnikach (jeśli są stosowane) oraz wyczyścić szyby terrarium. Co miesiąc zaleca się przeprowadzenie gruntownego czyszczenia, w tym dezynfekcji elementów wyposażenia. Całkowita wymiana podłoża powinna być przeprowadzana co 3-4 miesiące, chyba że wcześniej pojawią się oznaki pleśni lub nieprzyjemny zapach. Podczas czyszczenia należy używać środków bezpiecznych dla gadów, a wszystkie elementy dokładnie płukać przed ponownym umieszczeniem w terrarium [37].
Gekony Williamsa mogą żyć w grupach o określonej strukturze. Najlepszym rozwiązaniem jest utrzymywanie jednego dorosłego samca z jedną lub kilkoma samicami (harem). Nie należy trzymać więcej niż jednego dorosłego samca w jednym terrarium, gdyż samce są terytorialne i będą walczyć o dominację, co może prowadzić do poważnych obrażeń lub nawet śmierci. Młode osobniki mogą być trzymane razem do czasu osiągnięcia dojrzałości płciowej, po czym samce powinny zostać oddzielone. Warto pamiętać, że nawet w przypadku haremu, terrarium musi być odpowiednio duże i zapewniać wystarczającą ilość kryjówek dla wszystkich mieszkańców [38].
Przy odpowiedniej opiece, gekony Williamsa mogą żyć w niewoli od 6 do nawet 10 lat. Długość życia zależy od wielu czynników, takich jak warunki utrzymania, dieta, genetyka oraz ogólny stan zdrowia. Zapewnienie optymalnych warunków hodowlanych, zbilansowanej diety oraz regularnych kontroli weterynaryjnych może znacząco wydłużyć życie tych jaszczurek. Warto pamiętać, że samice, które zbyt wcześnie przystępują do rozrodu lub składają zbyt wiele jaj, mogą mieć krótszą długość życia ze względu na wyczerpanie organizmu [39].
[1] Flecks, M., Weinsheimer, F., Böhme, W., Chenga, J., Lötters, S., & Rödder, D. (2012). Watching extinction happen: the dramatic population decline of the critically endangered Tanzanian Turquoise Dwarf Gecko, Lygodactylus williamsi. Salamandra, 48(1), 12-20. https://www.salamandra-journal.com
[2] Bruse, F., Meyer, M., & Schmidt, W. (2005). Lygodactylus williamsi. Reptilia (GB), 38, 26-30. https://www.reptilia.net
[3] Broadley, D. G., & Howell, K. M. (1991). A checklist of the reptiles of Tanzania, with synoptic keys. Syntarsus, 1, 1-70. https://www.africamuseum.be
[4] Bartlett, R. D., & Bartlett, P. (2001). Day geckos. Barron’s Educational Series. https://www.barronseduc.com
[5] IUCN Red List of Threatened Species: Lygodactylus williamsi. (2020). https://www.iucnredlist.org/species/73496272/132071745
[6] Burgess, N. D., & Clarke, G. P. (Eds.). (2000). Coastal forests of eastern Africa. IUCN. https://portals.iucn.org/library/node/8103
[7] Strzelecka, M., & Kowalski, J. (2023). Lygodactylus williamsi – gekon Williamsa. Terrarium.com.pl. https://www.terrarium.com.pl/lygodactylus-williamsi-gekon-williamsa/
[8] Mattioli, F., Gili, C., & Andreone, F. (2006). Economics of captive breeding applied to the conservation of selected amphibian and reptile species from Madagascar. Natura–Società italiana di Scienze naturali e Museo civico di Storia naturale di Milano, 95(2), 67-80. https://www.museoscienzebergamo.it
[9] Kowalski, M. (2024). Gekon Williamsa (Lygodactylus williamsi). Gekony.pl. https://gekony.pl/gekon-williamsa-lygodactylus-williamsi/
[10] Redakcja Zoonews.pl. (2023). Gekon Williamsa – cena, hodowla, terrarium. Zoonews.pl. https://zoonews.pl/gekon-williamsa-cena-hodowla-terrarium/
Linda Barbara – kocia mama, miłośniczka herbaty, ciepłych kocyków i pisania o tym, co bliskie sercu. Na blogu dzielę się doświadczeniem, ciekawostkami i codziennymi historiami – z mruczącym towarzystwem zawsze u boku. Piszę tak, jak rozmawiam z przyjaciółmi – szczerze, lekko i z odrobiną humoru.